Biganeh

باز بازم امشب گریه کردم باز بازم امشب لب مرگ پای خود را پس کشیدم مردم از بس نه شنیدم توو توی این شهر مه آلود اگه حتی یک نفر بود همون هم دست منو خوند زد و اون جونم رو سوزوند گناهم بودن و بودن و پاکی گناهم مثل دیگرون نبودن اسم من بیگانه ی عریان مردم از بس نه شنیدم